03.06.2020

Odpowiedzialność cywilna przewoźnika drogowego - OCPD

Przewoźnik ponosi odpowiedzialność z utratę, ubytek lub uszkodzenie przesyłki powstałe od przyjęcia jej do przewozu aż do jej wydania oraz za opóźnienie w przewozie przesyłki.

 

Przesyłkę towarową stanowią rzeczy przyjęte do przewozu na podstawie listu przewozowego.

 

Utrata przesyłki, inaczej całkowite zaginięcie występuje wówczas, gdy stwierdza się jej całkowity brak, to jest gdy przewoźnik nie może wydać ani jednego elementu z tego, co przyjął
do przewozu.

Przyczyny utraty to w praktyce kradzież, wydanie osobie nieuprawnionej, mylne skierowanie.

 

Ubytek przesyłki występuje wówczas, gdy stwierdza się jej ilościowy brak. Brak ten może dotyczyć masy, objętości, liczby sztuk, a także części składowej lub przynależnej do przesyłki.

 

Uszkodzenie przesyłki polega na jakościowym pogorszeniu jej stanu powodującym obniżenie wartości.

 

 

Źródłem odpowiedzialności przewoźnika za szkodę jest obowiązek pieczy, jaki powstaje
z chwilą przyjęcia przesyłki do przewozu, a wygasa z chwilą wydania przesyłki odbiorcy lub innej osobie uprawnionej. Ta odpowiedzialność przewoźnika oparta jest na zasadzie ryzyka. Zależna jest ona tylko od wystąpienia skutku, tj. powstania szkody bez względu na winę i dlatego przyjmuje się, że ma ona charakter odpowiedzialności obiektywnej. Odnosi się ona tylko do szkód w substancji przesyłki wynikłych wskutek jej utraty, uszkodzenia lub powstałych ubytków
i opóźnienia.

Należy podkreślić, że dowód na związek między szkodą a przyczyną egzoneracyjną ogólną ciąży na przewoźniku.

 

Dopuszcza się możliwość udowodnienia przez przewoźnika określonych przyczyn egzoneracyjnych , to jest okoliczności wyłączających jego odpowiedzialność.

Wyróżniono dwa rodzaje przyczyn egzoneracyjnych: ogólne i szczegółowe.

Do ogólnych przyczyn egzoneracyjnych zaliczono:

a)       przyczyny występujące po stronie nadawcy lub odbiorcy nie wywołane winą przwoźnika

b)      właściwość towaru, oraz

c)       siłę wyższą.

 

a)       Przewoźnik nie odpowiada zatem za działanie klienta (nadawcy lub odbiorcy) zarówno zawinione, jak i niezawinione, a także inne zdarzenia jeżeli wystąpiły po stronie nadawcy, odbiorcy, a więc miały jakiś związek z jego poczynaniami lub obowiązkami
(np. nieudzielenie odpowiednich wskazówek, uszkodzenie dalekopisu nadawcy).

Nie wyłączają one odpowiedzialności przewoźnika gdy zostały spowodowane winą przewoźnika  uwzględnieniem wymaganej od niego staranności zawodowej (np. brak współdziałania).

b)      Przez właściwości towaru określa się pewne jego cechy decydujące o przydatności
do przewozu i w związku z tym wymagające zastosowania właściwej dla danego towaru technologii przewozu.

W niektórych sytuacjach nawet przy prawidłowym transporcie przewoźnik nie jest
w stanie zapobiec utracie lub obniżeniu ich wartości (np. wysuszka)

c)       Przez pojęcie siły wyższej (vis maior, act of God) określa się zazwyczaj zdarzenia charakteryzujące się:

  •           zewnętrznością
  •           nieprzewidywalnością
  •           niemożnością zapobieżenia ich skutkom.

Chodzi tu o zdarzenia o charakterze katastrofalnym, akty władzy publicznej, którym
nie może przeciwstawić się jednostka, wojnę.

 

Przewoźnik nie odpowiada za ubytki na wadze wynikające z naturalnych właściwości danej rzeczy. Tego rodzaju ubytki zwyczajne wynikają z procesów fizyko - chemicznych (wysuszenie, odparowanie), mechanicznych (rozkrusz, rozsyp), fizjologicznych (spadek masy zwierząt w czasie przewozu).

 

Przepisy regulujące szczegółowo odpowiedzialności przewoźnika w odniesieniu do konkretnego transportu drogowego wynikają z zakresu terytorialnego tego transportu:

a)       odpowiedzialność przewoźnika drogowego w transporcie krajowym na terenie Polski reguluje przede wszystkim ustawa Prawo przewozowe oraz kodeks cywilny. Odpowiednim produktem ubezpieczeniowym jest w tym przypadku ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej przewoźnika w ruchu krajowym.

b)      odpowiedzialność cywilną przewoźnika drogowego w transporcie krajowym na terenie danego państwa innego niż Polska regulują obowiązujące tam przepisy. Odpowiednim produktem ubezpieczeniowym dla polskiego przewoźnika jest w tym przypadku ubezpieczenie przewozów kabotażowych (ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej przewoźnika w ruchu kabotażowym) z uwzględnieniem ochrony w tych państwach, na terenie których będą się odbywały transporty kabotażowe,

c)      odpowiedzialność przewoźnika drogowego w transporcie międzynarodowym reguluje konwencja CMR. Jest to konwencja o umowie międzynarodowego przewozu drogowego towarów (CMR - (fr. Convention relative au contrat de transport international de marchandises par route, ang. Convention on the Contract for the International Carriage of Goods by Road)) została podpisana w 1956r. w Genewie. Ma ona zastosowanie przy wykonywaniu zarobkowego przewozu drogowego rzeczy pod warunkiem, że miejsce nadania towaru i miejsce przeznaczenia znajdują się w dwóch różnych krajach. Konieczne jest, aby kraj nadania towaru lub kraj docelowy był stroną Konwencji CMR. Konwencji tej nie stosuje się w przypadku przewozu: przesyłek pocztowych, zwłok, rzeczy przesiedlenia. Odpowiednim ubezpieczeniem na ten zakres transportu jest ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej przewoźnika w ruchu międzynarodowym.


UBEZPIECZENIA TRANSPORTOWE

FORMULARZ KONTAKTOWY

Proffman